Psychika i jedzenie

Napady objadania i jedzenie emocjonalne: kiedy do psychodietetyka i psychologa

mgr Judyta Malagowska, dietetyk kliniczny i psychodietetyk
Aktualizacja: · 12 min czytania

Młoda kobieta łapczywie je garść chipsów.

Wieczorem znika paczka ciastek, choć głodu wcale nie było. Tak mogą wyglądać napady objadania, ale też jedzenie emocjonalne. Łatwo je pomylić, bo w obu sytuacjach jedzenie nie musi wynikać z głodu fizycznego [1, 2].

Zaburzenie z napadami objadania się ma w ICD-11, klasyfikacji chorób Światowej Organizacji Zdrowia (WHO), osobne rozpoznanie, a jedzenie emocjonalne go nie ma [2, 3]. Do kryteriów rozpoznania zaburzenia należą utrata kontroli nad jedzeniem, częstość powtórzeń i nasilenie cierpienia [2].

Rozpoznanie zaburzenia należy do specjalisty. Przy objawach zaburzeń odżywiania u chorych na otyłość zalecenia Polskiego Towarzystwa Leczenia Otyłości kierują do psychiatry albo psychologa klinicznego [1]. Dietetyk nie diagnozuje. Jako dietetyk i psychodietetyk pomagam za to uporządkować sposób jedzenia, który może napady podtrzymywać [4, 5].

Czym różni się jedzenie emocjonalne od zaburzenia z napadami objadania się?

Jedzenie emocjonalne to jedzenie w odpowiedzi na emocje, żeby rozładować napięcie, i nie jest samodzielnym rozpoznaniem [1, 3]. Zaburzenie z napadami objadania się, które ma w ICD-11 osobne rozpoznanie, to powtarzające się napady z utratą kontroli nad jedzeniem [2].

Chodzi o emocje zarówno negatywne, jak i pozytywne, co zaznacza Polskie Towarzystwo Leczenia Otyłości [1]. Do szafki z jedzeniem można więc sięgać po kłótni, ale też przy świętowaniu. Polskie towarzystwa naukowe, wśród nich Polskie Towarzystwo Psychiatryczne, nazywają jedzenie emocjonalne nieskutecznym sposobem radzenia sobie z emocjami za pomocą jedzenia [6].

Klasyfikacja ICD-11 Światowej Organizacji Zdrowia nie podaje dla jedzenia emocjonalnego żadnych kryteriów [3]. Z czasem jedzenie emocjonalne może się nasilić i może rozwinąć się zaburzenie z napadami objadania się [6].

ICD-11 oddziela napad objadania od zwykłego przejadania się. Jedzenie z rozpędu, które można przerwać, nie jest napadem. Zjedzenie więcej, niż się planowało, bez poczucia utraty kontroli też nie, nawet jeśli jest przykre [2].

Różnice w skrócie:

Cecha Jedzenie emocjonalne Zaburzenie z napadami objadania się
Rozpoznanie w ICD-11 brak osobnego rozpoznania i kryteriów [3] tak, pod kodem 6B82 [2]
Na czym polega jedzenie w odpowiedzi na emocje, żeby rozładować napięcie [1] napady z utratą kontroli nad jedzeniem, w których je się wyraźnie więcej albo inaczej niż zwykle [2]
Jak często brak kryteriów częstości [3] na przykład raz w tygodniu lub częściej przez 3 miesiące [2]
Kto pomaga psychodietetyk [7] psycholog lub psychiatra, z udziałem dietetyka [1, 5]

Jakie kryteria ma zaburzenie z napadami objadania się?

ICD-11 wymaga napadów objadania z utratą kontroli, powtarzających się na przykład raz w tygodniu lub częściej przez 3 miesiące, bez regularnych zachowań mających zapobiec przytyciu [2]. Sam kwestionariusz przesiewowy nie wystarcza do rozpoznania [8].

Według ICD-11 napad to wyodrębniony okres, na przykład 2 godziny, w którym tracisz kontrolę nad jedzeniem i jesz wyraźnie więcej albo inaczej niż zwykle [2]. Utrata kontroli oznacza poczucie, że nie można przestać jeść ani ograniczyć ilości lub rodzaju jedzenia [2]. Rozpoznanie wymaga też:

  • braku regularnych zachowań, które mają zapobiec przytyciu, takich jak wymioty, środki przeczyszczające, głodówki czy intensywny wysiłek; przy ich regularnym występowaniu rozpoznaje się raczej bulimię [2],
  • wyraźnego cierpienia z powodu napadów albo zaburzonego funkcjonowania w pracy, rodzinie, nauce lub kontaktach z ludźmi [2],
  • wykluczenia innych przyczyn, na przykład innej choroby albo zaburzenia psychicznego, jak depresja [2].

Napadom mogą towarzyszyć jedzenie szybsze niż zwykle, jedzenie do przykrego uczucia pełności, jedzenie dużych ilości bez głodu fizycznego albo jedzenie w samotności ze wstydu [2]. Po napadzie często pojawiają się poczucie winy, wstręt lub wstyd [2]. Na wizycie nie musisz tych uczuć ukrywać, bo nikogo nie oceniam za napad.

Do rozpoznania nie trzeba mieć nadwagi. ICD-11 opisuje, że zaburzenie często wiąże się z przyrostem masy ciała i otyłością, ale może występować także przy prawidłowej masie ciała [2].

Czym jest napad głodu i jak odróżnić głód fizyczny od emocjonalnego?

Silna ochota na jedzenie może wynikać z głodu fizycznego albo z emocji [1, 9]. Polskie zalecenia dotyczące otyłości nazywają głodem emocjonalnym spożywanie nadmiernych ilości pożywienia w odpowiedzi na emocje mimo braku głodu fizycznego [1]. Nieregularne jedzenie wywołuje momenty głodu i wzmożone łaknienie, co sprzyja przejadaniu się [9].

Gdy silna ochota na jedzenie przychodzi po wielu godzinach bez posiłku, może to być głód fizyczny [9]. Po takiej przerwie organizm chce jak najszybciej wyrównać niedobory energii, więc trudno stłumić głód, nawet gdy zje się dużo [9].

Gdy ochota przychodzi tuż po kłótni albo trudnym dniu, a od ostatniego posiłku minęło niewiele czasu, może to być jedzenie z emocji [1]. Obie przyczyny mogą też działać naraz, bo emocje potrafią współistnieć z głodem fizycznym [3].

Pomaga prosty zapis: pora posiłku, co działo się tuż przed jedzeniem i jak się czujesz po nim. Polski przegląd opisuje dzienniczek jedzenia jako sposób na uważniejsze jedzenie [5]. Wytyczne brytyjskiego Narodowego Instytutu Zdrowia i Doskonałości Opieki (NICE) włączają monitorowanie napadów i jedzenia do terapii [8].

Dzienniczek to notatka dla nas obojga, bez dobrych i złych posiłków. Razem szukamy w nim powtórek, na przykład długiej przerwy bez posiłku albo kłótni tuż przed jedzeniem.

O tym, jak układ dnia sprzyja napadom głodu, opowiada materiał Fundacji Przyjazny Dietetyk Jak poradzić sobie z napadami głodu.

Czy diety restrykcyjne i otyłość mają związek z napadami objadania?

Stosowanie diet odchudzających jest wymieniane wśród czynników ryzyka napadów objadania, a samo zaburzenie występuje częściej przy nadwadze i otyłości [10, 2]. Można je jednak mieć także przy prawidłowej masie ciała [2].

Według polskich towarzystw naukowych zaburzenie z napadami objadania się może rozwinąć się wtórnie u osób z otyłością w wyniku wielu krótkotrwałych diet [6]. W pięcioletnim badaniu nastoletnich dziewcząt głodówka, czyli doba bez jedzenia dla kontroli masy ciała, zwykle silniej przewidywała początek nawracających napadów niż samo deklarowane ograniczanie jedzenia [11]. Sami autorzy nazywają ten wynik wstępnym [11].

Osoby stosujące restrykcje dietetyczne mają skłonność do sztywnych zasad dotyczących jedzenia i do rozładowywania napięcia przejadaniem się [5]. Dane nie są jednak jednoznaczne, bo badania retrospektywne nie wykazały związku między częstością diet restrykcyjnych a ryzykiem napadowego objadania się [5]. Nie wynika z nich więc, że każda dieta wywołuje napady.

Po rozpoznaniu zaburzenia z napadami objadania się brytyjskie wytyczne radzą w trakcie leczenia nie próbować się odchudzać, na przykład dietą, bo to prawdopodobnie wywoła napady [8]. Terapia psychologiczna napadów ma ograniczony wpływ na masę ciała [8]. Zmniejszenie masy ciała nie jest celem terapii samym w sobie [8].

Według polskiego przeglądu ograniczenie kalorii może zmniejszać objawy zaburzenia i masę ciała u osób z nadwagą lub otyłością [5]. Dotyczy to jednak tylko dietoterapii prowadzonej w warunkach klinicznych [5]. O odchudzaniu przy napadach decyduje więc zespół leczący.

Każdą osobę z nadwagą lub otyłością polskie towarzystwa radzą zapytać o jedzenie emocjonalne i zaburzenia odżywiania [6]. Ja dopytuję jeszcze o wcześniejsze diety.

Jak jeść na co dzień przy napadach objadania?

Wytyczne NICE radzą jeść regularnie posiłki i przekąski, żeby nie dopuszczać do głodu [8]. Polski przegląd wskazuje, że unikanie diet restrykcyjnych może zmniejszyć liczbę napadów [5]. Przy rozpoznanym zaburzeniu plan jedzenia wymaga indywidualnej opieki dietetyka i lekarza.

Regularne posiłki i unikanie restrykcji wskazują kierunek. Nie zastępują planu ułożonego z zespołem leczącym.

Jak często jeść przy napadach objadania?

Regularnie. Brytyjskie wytyczne radzą jeść posiłki i przekąski tak, żeby nie odczuwać głodu [8].

Jednym z głównych elementów kierowanej samopomocy opartej na terapii poznawczo-behawioralnej jest ustalenie regularnego rytmu jedzenia [4]. W niewielkim badaniu uczestniczyły osoby z nawracającymi napadami, które korzystały z kierowanej samopomocy [4]. Częstsze trzymanie się planu 3 posiłków i 2-3 zaplanowanych przekąsek dziennie wiązało się tam z mniejszą liczbą napadów w tygodniu [4].

Narodowe Centrum Edukacji Żywieniowej ostrzega, że zbyt długie przerwy między posiłkami obniżają poziom glukozy we krwi [9]. Głód pogarsza też koncentrację i samopoczucie [9]. Dlatego na wizycie pytam też o przerwy między posiłkami.

Czy trzeba wykluczyć jakieś produkty?

Raczej nie. Polscy badacze opisują, że uregulowany i zbilansowany jadłospis bez restrykcyjnych diet i dni wyjątków od diety, czyli tak zwanych cheat days, może zmniejszyć liczbę napadów [5].

Wśród osób stosujących restrykcje bodźce osłabiające sztywną kontrolę nad jedzeniem mogą predysponować do napadu [5]. Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego PZH (NIZP PZH-PIB) przypomina w modelu talerza zdrowego żywienia, że zdrowe odżywianie nie musi opierać się na restrykcjach [12]. Sama nie układam listy zakazanych produktów. O wykluczeniach z powodów zdrowotnych, na przykład alergii, decyduje lekarz.

Co zjeść na kolację?

Na kolację pasuje ten sam talerz co przy innych posiłkach [12]. Według NIZP PZH-PIB wygląda on tak:

  • połowa talerza: warzywa i owoce, najlepiej z przewagą warzyw [12],
  • ćwiartka: produkty zbożowe, przede wszystkim pełnoziarniste, jak pęczak czy razowy chleb [12],
  • ćwiartka: produkty białkowe, czyli ryby, jaja, nasiona roślin strączkowych, nabiał, orzechy i w mniejszych ilościach chude mięso [12].

Taki talerz na kolację to na przykład kanapki z razowego chleba z jajkiem i dużą porcją warzyw albo pęczak z warzywami i rybą. Jeśli napady przychodzą głównie po kolacji albo w nocy, powiedz o tym lekarzowi. Polskie towarzystwa opisują też zespół jedzenia nocnego, który rozpoznaje się przy powtarzających się epizodach nadmiernego jedzenia po kolacji albo po przebudzeniu w nocy i dodatkowych objawach [6].

Co zjeść na przekąskę?

Przekąskę można ułożyć z produktów z grup talerza [12], na przykład owoc z orzechami albo jogurt naturalny z owocami.

Przekąskę można zaplanować z góry, tak jak w badaniu kierowanej samopomocy opartej na terapii poznawczo-behawioralnej [4].

Kiedy do psychodietetyka, a kiedy do psychologa?

Do psychodietetyka zgłaszają się osoby, które zajadają stres albo nagradzają się jedzeniem, a do psychologa lub psychiatry osoby z zaburzeniem odżywiania [7, 1]. Psychoterapia jest podstawą leczenia zaburzenia z napadami objadania się, a interwencja dietetyczna ją uzupełnia [8, 5].

Psychodietetyk łączy wiedzę o żywieniu z psychologiczną. Pracuje nad motywacją, daje wsparcie i pomaga wprowadzać nowe nawyki [7]. Nie musi prowadzić wyspecjalizowanej, długoterminowej terapii zaburzeń odżywiania i może skierować do psychoterapeuty [7].

Przy zaburzeniach odżywiania polskie zalecenia dotyczące otyłości wskazują psychoterapię i radzą, by prowadził ją doświadczony psychoterapeuta, psycholog lub psychiatra [1]. Dla zaburzenia z napadami objadania się brytyjskie wytyczne wymieniają trzy formy terapii poznawczo-behawioralnej: kierowaną samopomoc z krótkimi spotkaniami wsparcia, terapię grupową i terapię indywidualną [8]. Większość dowodów dotyczy terapii poznawczo-behawioralnej [10]. Badania mają jednak wysokie ryzyko błędu, bo nie dało się ich zaślepić, a grupą porównawczą często była lista oczekujących [10].

Polscy badacze zaznaczają, że interwencja dietetyczna ma uzupełniać psychoterapię, i radzą rozważyć współpracę lekarzy, psychoterapeutów i dietetyków w zespołach interdyscyplinarnych [5].

W Centrum MS w Toruniu psychodietetykę prowadzi psycholog z przygotowaniem w doradztwie psychodietetycznym. Jedzeniem emocjonalnym i napadami objadania zajmuję się też ja, jako dietetyk kliniczny i psychodietetyk, w razie wskazań we współpracy z psychologiem. Leczeniem zaburzeń odżywiania zajmuje się zespół: psycholog, dietetyk kliniczny i w razie potrzeby psychiatra.

Rozpoznanie i leczenie ustala psychiatra lub psycholog. Dieta wspomaga to leczenie i go nie zastępuje.

Kiedy potrzebna jest pilna pomoc?

Przy ryzyku samobójczym i pogorszeniu zdrowia fizycznego trzeba pilnie ocenić potrzebę opieki w trybie nagłym [8]. W zagrożeniu życia zadzwoń pod numer 112 [13].

U osób z zaburzeniem z napadami objadania się opisuje się myśli i próby samobójcze [5]. Gdy pojawiają się takie myśli, możesz zadzwonić na 116 123, czyli bezpłatny, anonimowy i całodobowy kryzysowy telefon zaufania dla dorosłych [14]. Dzieci i młodzież mogą zadzwonić na 116 111 [14].

Brytyjskie wytyczne wymieniają jako powód do oceny lekarskiej także:

  • zachowania mające zrekompensować jedzenie, czyli wymioty, nadużywanie środków przeczyszczających lub tabletek odchudzających i nadmierny wysiłek [8],
  • zawroty głowy, kołatanie serca, omdlenia lub bladość [8],
  • niewyjaśnione zaburzenia elektrolitów albo niedocukrzenie w badaniach krwi [8].

Lista powodów do oceny lekarskiej nie służy do rozpoznawania zaburzenia u siebie ani u bliskich. Ocenia je lekarz.

Z gabinetu. Gdy ktoś mówi o jedzeniu z emocji, pytam najpierw, czy towarzyszy mu poczucie utraty kontroli, jak często to wraca i ile cierpienia przynosi, bo to trzy z kryteriów rozpoznania w ICD-11. Rozpoznania nie stawiam, a gdy napady się powtarzają, kieruję do psychologa lub psychiatry i pracuję razem z nimi. Z jedzeniem zaczynam od regularnych posiłków i zaplanowanych przekąsek, żeby w ciągu dnia nie narastał głód. Osobie, która po napadzie chce to odrobić dietą odchudzającą, spokojnie i bez wyrzutów tłumaczę, że w trakcie leczenia zaburzenia z napadami objadania się brytyjskie wytyczne radzą nie próbować się odchudzać, bo to prawdopodobnie wywoła kolejne napady. Plan jedzenia układam razem z zespołem leczącym, bo przy rozpoznanym zaburzeniu wymaga on indywidualnej opieki dietetyka i lekarza.

Najczęstsze pytania o napady objadania i jedzenie emocjonalne

Czy przejedzenie się w święta albo na urodzinach to napad objadania?

Nie. Rzadkie przejadanie się podczas świąt i okazjonalnych uroczystości nie jest napadem objadania w rozumieniu ICD-11 [2].

W ICD-11 liczą się utrata kontroli i powtarzalność, a nie sama ilość jedzenia [2]. Jeśli takie epizody z utratą kontroli powtarzają się i wywołują wstyd, porozmawiaj ze specjalistą.

Czy zaburzenie z napadami objadania się dotyczy też mężczyzn i nastolatków?

Tak. Zaburzenie z napadami objadania się występuje u kobiet i mężczyzn, a najwyższą częstość w ciągu roku stwierdzono u nastolatków [10].

Częstość zaburzenia z napadami objadania się na świecie w latach 2018-2020 szacuje się na 0,6-1,8% wśród dorosłych kobiet i 0,3-0,7% wśród dorosłych mężczyzn [10]. ICD-11 nie opisuje znaczących różnic między płciami w objawach i przebiegu [2]. U dzieci i nastolatków leczenie wymaga indywidualnej opieki lekarza, psychologa i dietetyka.

Czy leki leczą napady objadania?

Same leki nie wystarczają. Wytyczne brytyjskiego Narodowego Instytutu Zdrowia i Doskonałości Opieki (NICE) nie zalecają leku jako jedynego leczenia zaburzenia z napadami objadania się [8].

Pierwszym wyborem w wytycznych NICE jest terapia psychologiczna [8]. O tym, czy lek jest potrzebny, decyduje lekarz, a dieta wspomaga leczenie i go nie zastępuje.

Czy napady objadania mijają same?

Czasem tak. ICD-11 opisuje zaburzenie z napadami objadania się jako często uporczywe, ale z większym odsetkiem remisji niż inne zaburzenia odżywiania, także samoistnych [2].

U nastolatków objawy mogą być przejściowe. W jednym badaniu nastoletnich dziewcząt 6,1% z nich spełniało kryteria zaburzenia z napadami objadania się w co najmniej jednej ocenie, ale niewiele z nich spełniało je przez dłuższy czas [10]. O tym, czy objawy się utrzymują, i o leczeniu decyduje specjalista po ocenie.

Czy napady objadania występują razem z innymi zaburzeniami psychicznymi, cukrzycą lub PCOS?

Tak. W badaniu reprezentatywnej grupy dorosłych w USA 94% osób z zaburzeniem z napadami objadania się spełniało kryteria co najmniej jednego innego zaburzenia psychicznego [10].

W tym badaniu zaburzenia nastroju w ciągu życia dotyczyły też 70% osób z zaburzeniem z napadami objadania się [10]. Wśród osób z cukrzycą typu 2 nawet 20% może mieć niewykryte zaburzenie odżywiania, najczęściej właśnie z napadami objadania się [10]. Wśród osób z zespołem policystycznych jajników (PCOS) od 17 do 23% spełnia kryteria zaburzenia z napadami objadania się [10]. Większość badań nad tym zaburzeniem prowadzono w USA [10].

Czy do psychologa w Centrum MS potrzebne jest skierowanie?

Nie. Na konsultację psychologiczną i w sprawie zaburzeń odżywiania w Centrum MS skierowanie nie jest potrzebne.

Zapisy prowadzi rejestracja telefoniczna. Gdy nie wiadomo, do którego specjalisty się umówić, rejestracja pokieruje do właściwej osoby.

--

Jeśli napady objadania albo jedzenie z emocji wracają, porozmawiaj w Centrum MS z psychologiem lub psychodietetykiem, a jedzenie na co dzień ułóż z dietetykiem klinicznym. Na wizytę umówisz się przez stronę Kontakt.

Bibliografia

  1. Bąk-Sosnowska M, Białkowska M, Bogdański P i wsp. Zalecenia kliniczne dotyczące postępowania u chorych na otyłość 2024. Stanowisko Polskiego Towarzystwa Leczenia Otyłości. Med Prakt wyd. specj. wrzesień 2024:1-116 (rozdz. 10, postępowanie psychologiczne). PDF: ptlo.org.pl.
  2. World Health Organization. Clinical descriptions and diagnostic requirements for ICD-11 mental, behavioural and neurodevelopmental disorders. Geneva: WHO; 2024 (rozdział „Feeding and eating disorders”, 6B82 Binge-eating disorder). ISBN 978-92-4-007726-3. who.int.
  3. Vasiliu O, Mangalagiu AG, Vasiliu DG i wsp. Emotional Eating Beyond Obesity: A Transdiagnostic Conceptual Analysis of Phenotyping, Measurement, and Priorities for Clinical Validation. Nutrients 2026;18(20):3399. doi:10.3390/nu18203399. PMID 42942970.
  4. Zendegui EA, West JA, Zandberg LJ. Binge eating frequency and regular eating adherence: the role of eating pattern in cognitive behavioral guided self-help. Eat Behav 2014;15(2):241-243. doi:10.1016/j.eatbeh.2014.03.002. PMID 24854811.
  5. Jowik K, Dutkiewicz A, Słopień A, Tyszkiewicz-Nwafor M. Wieloaspektowa analiza rozpowszechnienia, czynników etiologicznych, obrazu klinicznego i postępowania terapeutycznego zaburzeń z napadami objadania (Binge Eating Disorder, BED). Psychiatr Pol 2020;54(2):223-238. doi:10.12740/PP/105502. PMID 32772056.
  6. Olszanecka-Glinianowicz M, Mazur A, Chudek J i wsp. Obesity in Adults: Position Statement of Polish Association for the Study on Obesity, Polish Association of Endocrinology, Polish Association of Cardiodiabetology, Polish Psychiatric Association, Section of Metabolic and Bariatric Surgery of the Association of Polish Surgeons, and the College of Family Physicians in Poland. Nutrients 2023;15(7):1641. doi:10.3390/nu15071641. PMID 37049479.
  7. Narodowe Centrum Edukacji Żywieniowej, Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego PZH - PIB. Dietetyk a psychodietetyk - jak wybrać odpowiedniego specjalistę do naszego problemu (14.11.2022). ncez.pzh.gov.pl.
  8. National Institute for Health and Care Excellence (NICE). Eating disorders: recognition and treatment (NG69). Opublikowano 23.05.2017, ostatnia aktualizacja 16.12.2020. nice.org.uk/guidance/ng69.
  9. Narodowe Centrum Edukacji Żywieniowej, Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego PZH - PIB. Częściej nie znaczy więcej - znaczenie regularnego spożywania posiłków (07.12.2016). ncez.pzh.gov.pl.
  10. Giel KE, Bulik CM, Fernandez-Aranda F i wsp. Binge eating disorder. Nat Rev Dis Primers 2022;8(1):16. doi:10.1038/s41572-022-00344-y. PMID 35301358.
  11. Stice E, Davis K, Miller NP, Marti CN. Fasting increases risk for onset of binge eating and bulimic pathology: a 5-year prospective study. J Abnorm Psychol 2008;117(4):941-946. doi:10.1037/a0013644. PMID 19025239.
  12. Narodowe Centrum Edukacji Żywieniowej, Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego PZH - PIB. Talerz zdrowego żywienia (aktualizacja 13.08.2025). ncez.pzh.gov.pl/abc-zywienia/talerz-zdrowego-zywienia/.
  13. Portal Gov.pl. Numer alarmowy 112: Co zgłaszać? gov.pl/web/numer-alarmowy-112.
  14. Policja.pl. Potrzebujesz wsparcia? Ważne telefony (telefony zaufania 116 123 i 116 111). policja.pl. Strony operatorów numerów: 116sos.pl (116 123) i 116111.pl (116 111).

Treść ma charakter edukacyjny i nie zastępuje wizyty u lekarza, psychiatry ani psychologa. Dieta wspomaga leczenie prowadzone przez lekarza i psychologa i go nie zastępuje. Autor: mgr Judyta Malagowska, dietetyk kliniczny i psychodietetyk. Ostatnia aktualizacja: 18.11.2026.

Masz pytanie? Zadzwoń do rejestracji.

Rejestracja pokieruje Cię do właściwego specjalisty, także wtedy, gdy nie wiesz, od kogo zacząć.